Stanley Kubrick’in mükemmeliyet takıntısı, Wes Anderson’ın sahne simetrisine olan takıntısı şeklinde birçok yönetmenin garip huylarını daha evvelde duymuş yada okumuş olabilirsiniz. Peki, Christopher Nolan’ın da bu listeye girecek kadar acayip takıntıları bulunduğunu biliyor muydunuz?
Christopher Nolan için “beyaz perdenin en etkisi altına alan yönetmenlerinden biridir” yorumunu asla düşünmeden bile yapabiliriz. Nolan’ı beyaz perdeye getirmiş olduğu yenilikçi yaklaşımları, karmaşık hikâyeleri fazlaca daha karmaşık bir süre dilimiyle anlatırken bununla birlikte seyircide merak uyandırmayı başarabilecek kadar ustalıkla işlemesi ve görsel alana yaymış olduğu başarısının dikkat çekiciliğiyle biliyoruz.
Inception (Başlangıç), The Dark Knight Trilogy (Kara Şövalye Üçlemesi), Interstellar (Yıldızlararası) ve yakın tarihteki Oscar ödüllü filmi Oppenheimer ile herkesi ekrana kitlemeyi başaran Nolan, başarı göstermiş yönetmenliğinin ardında elbet bazı takıntıları da barındırıyor.
Film senaryolarının daima kırmızı bir kâğıda siyah renkte yazılarla basılmasını istiyor.
Kâğıdın kırmızı renkte olması, senaryonun fotokopi vesilesiyle çoğaltılmasını engelliyor sadece oyuncuların söylediklerine gore bununla birlikte okumakta da güçlük çıkarıyor. Robert Downey Jr. ve Emily Blunt, Oppenheimer filmimizde bu durumdan espritüel bir dilde de olsa yakınmış. Nolan ek olarak senaryolarını dijital ortamdan göndermek yerine oyunculara elden teslim etmeyi tercih ediyor. Bunu senaryonun gizli saklı kalması için yaptığını düşünebilirsiniz. Sadece Nolan için bu gizlilik değil, mahremiyet.
Ne telefon ne de e-mail kullanıyor. Senaryoları ise web bağlantısı olmayan bir bilgisayarda yazıyor.
Nolan, The Hollywood Reporter’a verdiği bir röportajda, mevzu kontakt kurmaya geldiği süre akıllı telefon taşımadığı ve e-posta kullanmadığı için neredeyse tamamen kopuk yaşadığını söylemiş oldu. Ek olarak, herhangi bir dikkat dağınıklığı yaşamamak adına senaryoları web bağlantısı olmayan bir bilgisayarda yazdığını da belirtti. Teknoloji ve hızla gelişen teknolojinin sağlamış olduğu her şey yaşamımızı kolaylaştırıyor ve vaktimizi keyifli kılıyor olsa da Nolan’ın web olmadan süre geçirmek için sebepleri var. Yanında bazen olmak suretiyle kapaklı telefon taşıyormuş.
Bu durum, kendisinin Tenet filmimizde bilgisayar efektlerinden yararlanmak yerine aksiyon sahnelerini daha gerçekçi kılmak adına bir Boeing 747 jet uçağı patlatmayı tercih ettiğini ele aldığımızda telefon kullanmaması pek de şaşırtıcı gelmiyor.
Bir tek DVD ve Blu-ray kopyalarında yer alacak şekilde extra görüntüler ekliyor. Nolan için bir filmin fizyolojik kopyasının edinilmesi oldukça mühim.
Artık istenilen her film ve dizi içeriklerine birkaç tık ile ulaşabiliyoruz. Bunlar abonelik tabanlı sistemlere haiz bazı büyük platformlar yada internette satılan dijital kopyalar olabilir. İzleyiciye kolaylık sağlasa da Nolan, bu platformların filmin haklarını bir tek belli bir süre süresince aldığını ve belirtilen süre bittiğinde kaldırılacak olmasından dolayı daima içeriklerin fizyolojik bir kopyasının edinilmesi icap ettiğini korumak için çaba sarfediyor. Nolan’a gore bu platformdaki filmler bigün kaldırılabilir sadece bir filmin fizyolojik kopyasını alırsanız dilediğinizce rafınızda saklayabileceksinizdir. Bunun için filmlerine bir tek fizyolojik kopyada yer alacak şekilde extra görüntüler ekliyor böylelikle de seyircileri fizyolojik kopya edinmeye teşvik ediyor.
Vakit terimine takıntılı bulunduğunu filmlerinden biliyoruz. Sebebi işin büyüsünde saklı.
Nolan, filmlerindeki süre işleyişine niçin bu kadar takıntılı olduğuna dair bir soruya “insan deneyimimizin en temel parçası” yanıtını vererek aslına bakarsak bir film için süre teriminin ne kadar mühim bulunduğunu da vurguluyor. “Kameranın bir süre makinesi bulunduğunu düşünüyorum.” yorumunu meydana getiren Nolan, izleyicilerin filmin sonu ile birleştirebileceği bilgileri gidişata koymayı ve düşündürmeyi seviyor. Vakit terimini filmleri ile tersine çeviren Nolan için bu aslına bakarsak nefes alıp vermek kadar mühim.
Peki, “kaçırılan yada ölen eş” senaryosuna da aslına bakarsak bir o denli yer verdiğini farkına varmış miydiniz?
Nolan’ın yönettiği filmlerdeki bu detayı fark edenler elbet vardır. Yönetmenin bilhassa Memento, Inception (Başlangıç) ve The Prestige (Prestij) şeklinde filmlerinin mevzularını yan yana getirirseniz neyden bahsettiğimizi anlayacaksınızdır. Nolan’ın bir çok filmi bir insanın eşinin yada kız arkadaşının vefat etmesiyle adım atar yada ilerler ya da bu kaybı karakterin bir parçası olarak görürüz. Memento filmimizde ana karakter Pearce eşini yitirmiştir ve intikam için yanıp tutuşur, The Prestige filmimizde Angier adlı karakter eşini sahnede kaybeder ve buna sebep olan sihirbaz’dan intikam almak için şiddetli geçecek bir rekabeti başlatır.
Eşlerini kaybeden yada yitirme korkusu yaşayan bu adam karakterlerin kararlılığının ve korkusuzca davranışlarının ve kadar etkisi altına alan göründüğünü düşünürsek, Nolan’ın sevilmiş olduğu bu trajedi aslına bakarsak filmlerinin senaristliğini fazlaca daha anlamlı kılmış olabilir. Tıpkı Edgar Allen Poe’nun söylediği şeklinde “Şüphesiz, güzel bir kadının ölümü, dünyadaki en şiirsel mevzudur.”
