Otomobillerin direksiyon, vites benzer biçimde bazı parçalarına senelerdir aşinayız. Sadece üretim sürecinde bizim adını bile duymadığımız pek fazlaca parça kullanılıyor. Peki bir otomobil ortalama olarak kaç parçadan oluşuyor?
Dışarıdan baktığımı vakit 4 tekerlek, kapılar ve direksiyondan ibaret olarak gördüğümüz arabaların arkasında karmaşık bir yapı yatıyor.
Ikimiz de bu içerikte bildiklerimizden ziyade bu karmaşık yapıya değineceğiz ve bir otomobil üretmek için kaç parça gerekiyor cevaplandırmaya çalışacağız.
Bir otomobil ortalama olarak kaç parçadan oluşuyor?
Aslen bu probleminin net bir cevabı yok. Düzgüsel olarak üretici firmaya bakılırsa ya da modelden modele değişiyor. Sadece elimizde averaj bir cevap var. Genel olarak bir otomobilin 20.000 ila 30.000 içinde değişik parçadan oluştuğunu söyleyebiliriz.
Bunların içinde motor parçaları, elektronik sistemler, şanzıman bileşenleri, beden paneli benzer biçimde büyük parçalarla beraber vidalar ve kaplamalar benzer biçimde daha minik parçalar da bulunuyor. Şu demek oluyor ki özetle yukarıda belirttiğimiz aralığın en minik vidadan en büyük bölüme kadar tüm detayların birleşimiyle oluştuğunu hatırlatalım.
Otomobilin en fazlaca parça içeren bölgesi ise motor kısmı.
Bu parçalar içinde silindir bloğu, pistonlar, krank mili, kam mili, valflar, yakıt enjektörleri, ve çeşitli conta ve sensörler benzer biçimde bileşenler bulunuyor. Motorun peşinden en fazlaca parçayı şanzıman kısmı barındırıyor. Şanzıman sistemi de birçok dişli, mil, rulman ve elektromekanik komponent içeriyor.
Doğal ki otomobil firmaları her parçayı kendi bünyesinde üretmiyor.
Otomotiv endüstrisinde, birçok otomobil üreticisi, bilhassa standart yada fazlaca teknik olmayan parçalar için dış tedarikçilerden yararlanıyor. Bu yaklaşıma da ‘tedarik zinciri’ adı veriliyor. Bu sistem, üretici firmaya da pek fazlaca avantaj sağlıyor.
Bazı parçaları değişik bir üreticiden tedarik etmek, maliyetleri düşürmeye destek oluyor. Parçaları elde eden tedarikçi firmalar büyük miktarlarda üretim yapıyor ve bu da maliyet pozitif yanları sağlıyor. Öteki taraftan, tedarikçilerin ilgili parçanın üretiminde uzmanlaşması, otomobil üreticisi firmanın da üretim sürecinin daha verimli ilerlemesini sağlıyor.
